اشرف مخلوقات

                      آن زمان که طیر ابابیل خدای کعبه را به وضوح فریاد زد!کعبه سخن و حجت دیگری بر بندگان آشکار ساخت.

            مردی که آخرین کلام بر لب دارد و آخرین اعجاز را .

   مردی از راه می رسد .

امشب وعده گاه دیرین همه خوبی هاست . آتش آتشکده بزرگ را جز

 به خنکای نسیمی که از آسمان رسیده مگر می توان فرو نشاند ؟طاق بلند ظلم کسری،

جز به قدرتی عظیم تر مگر شکسته خواهد شد؟

تورات را می گشایم" نام تو چشمانم را نوازش می دهد .و انجیل مقدس در جای جایش

تو را فریاد می زند .

             اینک وعده دیر سال عیسی بزرگ است که اینچنین با شکوه سر بر آورده است .

پیک آخرین را باید یافت . از ره  میرسد آنکه منجی است و سنگین ترین برگ تاریخ را ورق خواهد زد .

 جبل نور لرزه ای شیرین را بر پیکر خود حس می کند و حرا خود را برای چهل سال انتظار آماده می سازد .

هان !! ای ستاره فرود آی !

فرود آی که چشمان به راه مانده، دیری است که بر خاک وعده گاه مقدس خشکیده شده اند و تو از آسمان زاده خواهی شد . فرود آی که هر آیینه ، نام تو شوق دیر سال زمین را سرشار می کند .

  پس زمین را بگویید: تو اینک میزبان بزرگ کهکشانی. دریاب این ستاره کهن را که اکنون زاده می شود .

موعود فرا می رسد و موعود در مولد خود دیده می گشاید.

از این پس بشریت در انتظار تولد دوباره خود نشسته است و ظلمت و تباهی با نگرانی کوله بار بر می بندد . این فرزند در درخشش نگاه های روشنش ، مژده از روشنایی آمدنی می دهد و لبخند شیرینش خبر از انگیزشی برای مهربانی و رحمت برای عالمیان.

از این پس عشق می تواند بعد از سالها دوری و مهجوری و مستوری دوباره از صندوقچه خاطره ها به قلبها، دستها و نگاهها جاری شود و در فضای مطلق آزادی از قید بی قیدی ، جانی تازه کند . عشق جریان می یابد و دشتهای سر سبز مهر و عاطفه را شکوفا می کند .

این کودک تنها منت خدای صاحب نعمت بر بندگان مومن است . شوق عطشناک خنکای انتظار زمین دیر گاهی  است طغیان نموده و با دستان التماس از رب خویش استغاثه می کند .

ای بهانه شیرین آفرینش ! ای سر سلسله مستان باده الست ! دیر زمانی بود در جستجوی عطر آشنای تو نسیم را می بوییم و اکنون بوسه بر نگاه مهربانت می زنیم .